VOOR EEN LIMBURG ZONDER GENDERKLOOF
Slide background

Homoseksualiteit uit taboesfeer


Wat heel moeilijk is, hoeft niet onmogelijk te zijn. Veel Islamitische jongeren blijven in de kast. Om hun familie te sparen. “Ze zetten hun eigen geluk aan de kant en offeren zichzelf op voor het geluk van hun familie. Heel schrijnend,” vertelt Bouchaïb Saadane, die in het dagelijks leven onder andere voorzitter is van PPD Limburg, Provinciaal Platform voor Diversiteit. Een emotioneel gesprek over homoseksualiteit, familie-eer en verstoting. En de toekomst. Is er hoop op een plek voor iedereen?!






Schaamte alom
“Binnen de Islamitische gemeenschap zit homoseksualiteit en LHBTI in het algemeen meer in de taboesfeer dan in de rest van de Nederlandse gemeenschap. Terwijl het over het algemeen ook nog niet zo goed geaccepteerd is. Het is gelukkig wel makkelijker geworden om erover te praten. Er wordt meer nuchter mee omgegaan. Bij moslims heeft het duidelijk niet alleen te maken met het geloof – in het Jodendom en Christendom heerst ook de gedachte: het hoort niet – maar het gaat ook om cultuur. De Islamitische cultuur is sterk verbonden met het geloof. Er wordt totaal niet gestimuleerd om erover te praten. Mensen schamen zich enorm. En het wordt daarom doodgezwegen. Maar dat heeft niet alleen met dit thema te maken. In de Marokkaanse gemeenschap bijvoorbeeld schamen ze zich ook voor ziektes als kanker en corona. En zelfs op suikerziekte heerste tot voor kort een taboe.

Enorme worsteling
Vooral de eerste en tweede generatie vinden een heleboel zaken gênant. Gelukkig zien we dat het bij de derde en vierde generatie verandert en dus verbetert. De jongens en meiden gaan hier al veel anders mee om. Ook met homoseksualiteit. Maar uit de kast komen is nog steeds een groot probleem, omdat de gemeenschap en vooral de oudere generaties het niet accepteren. Ze hebben een meisje op de wereld gezet en alles staat in het teken van meisje zijn en vrouw worden. Als dan blijkt dat het meisje niet op mannen maar op vrouwen valt, is dat een enorme schok voor de ouders. Maar ze moeten niet vergeten dat het geen keuze van het meisje is. En dat zij zelf enorm heeft geworsteld met deze gevoelens. Misschien al jaren lang. Dan kun je als ouders misschien bijdraaien – uiteindelijk, maar je hebt dan altijd nog te maken met de familie en de gemeenschap die het niet accepteren. Dat is overigens bij Nederlandse homo’s en lesbiennes ook wel. Buitensluiten is aan de orde van de dag. De ouders en andere broers en zussen worden bijvoorbeeld wel uitgenodigd voor een feestje, zij niet.

Steun je kind no matter what
Het gevolg is dat er veel homoseksuelen van Islamitische afkomst niet naar buiten komen met hun ware gevoelens. Ze zetten hun eigen geluk aan de kant om hun ouders te behoeden voor een in hun ogen bezoedelde eer en een groot schaamtegevoel. Bij jongeren die zich niet willen wegcijferen, zie je dat ze uit huis vluchten. Naar Amsterdam. In veel gevallen snijdt de familie dan alle banden door met hem of haar. Als een van mijn kinderen uit de kast was gekomen, was dat in eerste instantie zeker een teleurstelling en zware schok geweest. Je toekomstbeeld is in een klap weg. Als ouder sta je dan op een T-splitsing: kies ik voor mijn kind of voor die zogenaamde eer. Ik zou dan altijd voor mijn kind hebben gekozen. Ik heb hem zelf op de wereld gezet. Het zou onverantwoord en onvergeeflijk zijn hem te laten gaan. Het blijft hoe dan ook je kind. En dus geef je steun en hou je van hem of haar, no matter what. Ik ben ervan overtuigd dat wanneer meer mensen voor hun kind zouden kiezen dat ze hiermee een positief signaal afgeven naar de rest van de gemeenschap. Dan zou volgens mij algemene acceptatie meer binnen handbereik liggen.

Wat heel moeilijk is, hoeft niet onmogelijk te zijn
We gaan hier als PPD Limburg mee aan de slag. Dit doen we samen met COC en SMKK (Stichting Meer Kleur en Kwaliteit). We willen een dialoog starten met moslimgemeenschappen. Zo breed mogelijk, dus ook met oudere generaties. Het gaat om erover praten en begrip kweken. Het wordt echt heel moeilijk. Maar wat heel moeilijk is, hoeft niet onmogelijk te zijn.

Wij zijn allemaal verschillend
Mijn droom is: een maatschappij waar plek is voor iedereen. Ongeacht wie of hoe iemand is. Als je dat voor ogen houdt dan sluit je niemand uit. Vrouw, man, oud, jong, wit, zwart, homoseksueel, niet homoseksueel, dik, dun. Wij zijn allemaal verschillend. Als God het had gewild had hij ons allemaal wel hetzelfde geschapen.”


Artikel geschreven door Sylvia Beugelsdijk

Heb jij te maken met een taboe of een bepaald vooroordeel en wil jij je steentje bijdragen om deze te doorbreken door jouw verhaal te doen op onze website? Laat het ons dan weten via info@famnetwerk.nl.



POPULAIR

Frauke van der Loop – Brouwer, 38 jaar, getrouwd, senior adviseur @Stichting Lezen en Schrijven, woont in Venlo. Actief met sporten, keramieken, bakken, huis verbouwen en politiek. In 2011 kochten we ons klushuis. Veel te groot voor ons samen, maar we zouden de kamers vullen met kinderen. Nu in 2021 kunnen we zeggen dat die kinderkamers nooit gevuld gaan worden. De persoonlijke en dierbare babyspullen die we tussendoor gekocht hebben zijn intussen in een mooie doos op zolder verzameld. Want mijn man en ik zijn ongewenst kinderloos.

De tweede lockdown. Dit keer alleen in de winter; het is koud en nat en snel donker. De rek is er wat uit. Kortom, voor niemand een makkelijke tijd.

Voor de één is het eenzaam, voor de ander niet te doen druk. Het combineren van werk en zorg staat onder spanning. Kinderen thuis onderwijzen of bezighouden, opa’s en oma’s verzorgen, het huishouden, je werk. Het is veel, héél veel.

Zij groeide op in Hoensbroek, maar daar woont ze allang niet meer. Midden-Limburg is nu al een hele tijd het thuis van Nicole Ramaekers (53). Toch is ze sinds drie jaar weer terug in het hart van Zuid-Limburg: niet wonend, maar wel werkend als gemeentesecretaris bij de gemeente Beekdaelen. Ze voelt zich er als een vis in het water. Fulltime aan de slag als leidinggevende van de ambtelijke organisatie en de rest van de tijd met volle teugen genietend van haar gezin met drie pubers. Nicole is trots op deze combi. En hoopt dat meer vrouwen net als zijzelf werk maken van economische onafhankelijkheid en ook kiezen voor een gezin. Het kán.

Coronatijd of niet, ook in 2021 is er uiteraard onze nieuwjaarsbijeenkomst. Juist in deze tijd is het belangrijk om geïnspireerd te worden, nieuwe mensen te leren kennen en vooruit te kijken. Proost jij 21 januari mee met ons? 

Wist jij dat mannen meer verdienen omdat ze man zijn? Wist jij dat Nederlandse vrouwen vandaag gemiddeld nog steeds 14,8 procent minder verdienen dan mannen? 'Ik wist dit ook niet. Nu ik dat wel weet, wil ik er iets aan doen. Dat kan ik niet alleen, daarbij heb ik jullie hulp nodig!'

 

Kweekvijvertrajecten 2019

TWEETS

CONTACT
Ons bezoek- en postadres is:
Produktieweg 1
6045JC Roermond

Tel: 0475-332491
Mail: info@famnetwerk.nl

GEOPEND
Wij zijn op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag telefonisch bereikbaar van 9.00 tot 13.00 uur.

Op woensdagen en ná 13.00 op de andere dagen, zijn wij beperkt telefonisch bereikbaar tot 17.00 uur.